این پژوهش با هدف بررسی نقش پیش‌بینی‌کننده وانمودگرایی، تنظیم شناختی هیجان و مسئولیت‌پذیری در تبیین کمک‌طلبی تحصیلی دانشجویان انجام شد. این مطالعه با رویکرد توصیفی-همبستگی انجام گرفت. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از میان آنان، 331 نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه-های: تنظیم شناختی هیجان (شیلد و ایکتی، 1998)، کمک‌طلبی تحصیلی (ریان و پنتریچ، 1997)، وانمودگرایی (کلانس، 1980) و مسئولیت اجتماعی (گلن و نلسون، 1998) گردآوری شد. روایی پرسشنامه ضمن تأیید توسط طراحان آن، در پژوهش‌های داخلی نیز تأیید شده است و پایایی پرسشنامه‌ها علاوه بر تأیید در تحقیقات گذشته در این پژوهش نیز با استفاده از روش آلفای کرونباخ به ترتیب 0/85، 0/808، 0/83 و 0/84 به دست آمد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که وانمودگرایی با کمک‌طلبی تحصیلی رابطه منفی و معنادار دارد، در حالی که مسئولیت‌پذیری و تنظیم شناختی هیجان با این متغیر رابطه مثبت و معناداری نشان می‌دهند (0/05>p). همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که وانمودگرایی و مسئولیت‌پذیری سهم معناداری در تبیین و پیش‌بینی کمک‌طلبی تحصیلی دارند، در حالی که تنظیم شناختی هیجان سهم پیش‌بینی‌کننده منحصربه‌فردی نشان نداد. در مجموع، این یافته‌ها بر نقش متمایز خود ادراکی ناسازگارانه و ویژگی‌های شخصیتی سازگارانه در شکل‌دهی رفتارهای کمک‌طلبانه تحصیلی تأکید داشته و می‌تواند در طراحی مداخلات آموزشی و روان‌شناختی با هدف ارتقای کمک‌طلبی تحصیلی دانشجویان مورد توجه قرار گیرد.