فضاهای آموزشی و تربیتی به­ویژه مدارس به دلیل اثرگذاری بالا و مستمر، نقش گسترده و ماندگار در فرآیند تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان ایفا می­کنند. در تعلیم و تربیت جدید، فضای کالبدی مدرسه باید چنان باشد که همواره به عنوان عاملی زنده و پویا، در کیفیت فعالیت‌های آموزشی تربیتی دانش­آموزان ایفای نقش مؤثری داشته باشد؛ براین­اساس، هدف اصلی این پژوهش، بررسی نگرش به استانداردسازی فضای آموزشی بر شکوفایی استعداد تحصیلی دانش­آموزان با میانجی­گری انگیزش شغلی دبیران در سال تحصیلی 1403-1402 بود. پژوهش حاضر از نظر روش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه­ی آماری پژوهش شامل کلیه معلمان شهر ارومیه در سال 1403-1402 به تعداد 5000 نفر بود. با استفاده از جدول کرجسی-مورگان و از طریق روش نمونه­گیری تصادفی یک مرحله ای 357 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و پرسشنامه­های محقق ساخته استانداردسازی فضای آموزشی، پرسشنامه انگیزش شغلی هاکمن و اُلدهام (1975) و پرسشنامه محقق ساخته شکوفایی استعداد تحصیلی براساس مدل سیلگمن (2011) را تکمیل نمودند. داده­ها با تحلیل مسیر و مدلسازی معادلات ساختاری و ضرایب رگرسیونی و با نرم افزار PLS 3 و spss 22 تجزیه­و­تحلیل شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که استانداردسازی محیط آموزشی بر انگیزش شغلی (0.51=β) و همچنین بر شکوفایی استعداد تحصیلی (0.14=β) و انگیزش شغلی معلمان بر شکوفایی استعداد تحصیلی دانش­آموزان تأثیر دارد. همچنین نقش میانجی انگیزش شغلی در مسیر استانداردسازی فضای آموزشی بر شکوفایی استعداد تحصیلی دانش­آموزان معنی­دار بود (0.22=β). با توجه به نتایج به­دست آمده می­توان گفت استانداردسازی فضای آموزشی هم به صورت مستقیم و هم از طریق نقش میانجی انگیزش شغلی بر شکوفایی استعداد تحصیلی اثر داشت.