دانش‌آموزان در محیط مدرسه نیازمند تجربه احساسات و عواطف مثبت هستند تا سازگاری بیشتری در مدرسه داشته باشند؛ براین اساس، پژوهش حاضر با هدف نقش پیش بینی کننده هیجان های مثبت و منفی تحصیلی در عاطفه مثبت دانش آموزان دختر دوره اول مقطع متوسطه انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه بخش سیلوانا در نیمسال دوم 1401-1400 به تعداد 822 نفر را شامل می گردد. تعداد 262 دانش‌آموز دختر دوره اول مقطع متوسطه بخش سیلوانا با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و پرسشنامه های عاطفه مثبت پاناس (1988) و پرسشنامه هیجانات تحصیلی پکران و همکاران (2002) را تکمیل نمودند. داده ها با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین هیجان‌های مثبت تحصیلی (0.01>p) با عواطف مثبت رابطه مثبت و بین هیجان‌های منفی تحصیلی (0.05>p) با عواطف مثبت دانش‌آموزان رابطه منفی وجود داشت. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد متغیرهای پژوهش توانستند 13 درصد از واریانس عاطفه مثبت دانش‌آموزان دختر راپیش بینی کنند. با توجه به نتایج به دست امده می توان گفت هیجان‌های تحصیلی مثبت و منفی در افزایش و کاهش عاطفه مثبت دانش آموزان دختر نقش دارند و می‌توان از طریق آموزش‌های لازم و تجربه هیجان‌های مثبت تحصیلی به اراتقاء عاطفه مثبت دانش‌آموزان کمک نمود.