اختلال یادگیری ریاضی از اختلالات شایع در دانش آموزان است که می تواند زمینه ساز افت تحصیلی دانش آموزان شود؛ براین اساس پژوهش حاضر با هدف مقایسه سرگردانی ذهنی در دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه ریاضی و افراد بهنجار، از نظر روش، از نوع علّی- مقایسه‌ای می‌باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش‌آموزان با اختلال ویژه ریاضی مراکز اختلالات یادگیری و دانش‌آموزان مدارس عادی شهر ارومیه در نیمسال دوم سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 47550 دانش آموز شامل می‌گردد. تعداد 51 نفر از دانش آموزان با اختلالات یادگیری ریاضی و 51 نفر از دانش‌آموزان مدارس عادی، با روش نمونه‌گیری دردسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و پرسشنامه ریاضیات ایران کی مت (1381) و مقیاس سرگردانی ذهنی کاریر و همکاران (2013) را تکمیل نمودند. داده‌ها با آزمون T مستقل , تحلیل واریانس چند متغیره و نرم افزار spss 19 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد در سرگردانی ذهنی خودکار ( 0.01>p) و نمره کل سرگردانی ذهنی (0.01>p) تفاوت معنی‌دار آماری وجود داشت. با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت دانش آموزان با اختلال یادگیری ریاضی، نسبت به همتایان خود از سرگردانی ذهنی بیشتر برخوردار بودند؛ لذا با تمرکز بر نتایج پژوهش حاضر، می توان به بهبود وضعیت دانش آموزان با اختلال یادگیری ریاضی در متغیرهای بررسی شده اقدام نمود.