این پژوهش با هدف پیش‏بینی اعتیادپذیری در دانش‏آموزان پسر براساس شفقت به خود و تنظیم هیجان انجام شد. پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‏آموزان پسر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه اول شهر کرج بود. با روش نمونه‏گیری تصادفی خوشه‏ای چندمرحله‏ای تعداد 200 دانش‏آموز پسر انتخاب شد. برای گردآوری داده‏ها از پرسشنامه شفقت به خود (نف، 2003)، پرسشنامه تنظیم هیجان (گروس و جان، 2003) و پرسشنامه اعتیادپذیری (فرجاد، 1385) استفاده شد. داده‏های پژوهش با روش‏های آمار توصیفی (میانگین و انحراف‏معیار)، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. برای تحلیل از نرم‏افزار آماری SPSS نسخه 26 استفاده شد. نتایج نشان داد بین نمره کل شفقت به خود و ابعاد آن با اعتیادپذیری دانش‏آموزان پسر همبستگی منفی و معناداری در سطح 0.05 وجود دارد (p=0.008, r=-0.511). این رابطه بین نمره کل تنظیم هیجان (p=0.002, r=-0.609) و ارزیابی شناختی با اعتیادپذیری منفی و معنادار (p=0.001, r=-0.314) و با بازداری هیجانی مثبت و معنادار (p=0.008, r=0.176) بود. همچنین، تحلیل رگرسیون به روش ورود همزمان نشان داد متغیرهای پیش‏بین با هم توان تبیین 34 درصد از واریانس نمره اعتیادپذیری دانش‏آموزان پسر را داشته‏اند.